ແຜນການຮຽນທີ່ຢູ່ຕົວ — ແລະ ວິທີໄດ້ວຽກທຳອິດ

ຄົນທີ່ໄປຮອດ ບໍ່ແມ່ນຄົນທີ່ເບິ່ງບົດສອນຫຼາຍທີ່ສຸດ. ແຕ່ແມ່ນຄົນທີ່ 'ເຮັດໃຫ້ຈົບ'. ໂປຣເຈັກທຳມະດາທີ່ເຮັດຈົບ ສອນທ່ານໄດ້ຫຼາຍກວ່າ — ແລະ ບອກນາຍຈ້າງໄດ້ຫຼາຍກວ່າ — ສາມໂປຣເຈັກໃຫຍ່ໂຕທີ່ຖືກປະຖິ້ມໄວ້ທີ່ 60%.

ເດືອນ 1–2: ໜຶ່ງໜ້າ ບໍ່ໃຊ້ framework

HTML, CSS ແລະ JavaScript ທຳມະດາ. ສ້າງໜ້າຈິງໃຫ້ສິ່ງທີ່ມີຢູ່ຈິງ — ລາຍການອາຫານ, ຕາຕະລາງຮຽນ, ລາຍຊື່ຄົນໃນບ້ານ. ເອົາຂຶ້ນອອນລາຍ. ສົ່ງລິ້ງໃຫ້ຄົນທີ່ບໍ່ແມ່ນນັກຂຽນໂປຣແກຣມ ແລ້ວເບິ່ງລາວໃຊ້ມັນໃນມືຖື. ຫ້ານາທີນັ້ນ ຈະສອນເລື່ອງການອອກແບບໃຫ້ທ່ານ ຫຼາຍກວ່າທິດສະດີໜຶ່ງເດືອນ.

ເດືອນ 3–4: framework ແລະ ຂໍ້ມູນທີ່ປ່ຽນແປງໄດ້

ຮອດຕອນນີ້ ໃຫ້ເລືອກ framework ໜຶ່ງອັນ — Vue ຫຼື React — ແລ້ວຮຽນມັນໃຫ້ເລິກ ແທນທີ່ຈະຊິມສາມອັນ. ສ້າງສິ່ງທີ່ມີ state: ຟອມຈອງ, ລາຍການສິນຄ້າ, ເກມພິມທີ່ເກັບຄະແນນ. ນີ້ຄືບ່ອນທີ່ component, props ແລະ reactivity ຈະເຊົາເປັນພຽງຄຳສັບ ແລ້ວກາຍເປັນເຄື່ອງມືຈິງ.

ເດືອນ 5–6: ລະບົບເຕັມ ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຮອດປາຍ

ໜຶ່ງໂປຣເຈັກທີ່ມີຖານຂໍ້ມູນ, ມີການເຂົ້າສູ່ລະບົບ ແລະ ມີໜ້າຜູ້ດູແລ ທີ່ຄົນອື່ນ (ບໍ່ແມ່ນທ່ານ) ສາມາດປ່ຽນເນື້ອຫາໄດ້. ສ່ວນສຸດທ້າຍນີ້ເອງ ຄືສິ່ງທີ່ແຍກ 'ເດໂມ' ອອກຈາກ 'ລະບົບ' — ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ລູກຄ້າຍອມຈ່າຍເງິນໃຫ້ແທ້.

ຜົນງານແບບທີ່ໄດ້ຮັບການຕອບກັບ

ສາມໂປຣເຈັກ ແຕ່ລະອັນມີລິ້ງໃຊ້ງານຈິງ, ມີໂຄ້ດ ແລະ ມີຄຳອະທິບາຍສັ້ນໆວ່າ ບັນຫາແມ່ນຫຍັງ ແລະ ທ່ານແກ້ມັນແນວໃດ. ບໍ່ແມ່ນຮູບໜ້າຈໍສິບຫ້າຮູບ. ນາຍຈ້າງບໍ່ໄດ້ນັບຈຳນວນໂປຣເຈັກ — ລາວກຳລັງຫາຫຼັກຖານວ່າ ທ່ານເຮັດວຽກໃຫ້ຈົບໄດ້, ອະທິບາຍການຕັດສິນໃຈຂອງຕົນໄດ້ ແລະ ສ້າງສິ່ງທີ່ຄົນຈິງໆໃຊ້ໄດ້. ສະແດງໃຫ້ເຫັນສິ່ງນັ້ນ ແລ້ວຕັດສ່ວນທີ່ເຫຼືອອອກຈາກໜ້າ.